KOMUNIKAT FITOSANITARNY: Jesienne naloty szkodników w rzepaku ozimym. Raport z polskich pól

25.09.2026

Jesienny monitoring plantacji rzepaku ozimego bezpośrednio decyduje o kondycji młodych roślin przed wejściem w stan zimowego spoczynku i buduje przyszłoroczny plon. Sygnały docierające od naszych przedstawicieli z różnych stron kraju są jednoznaczne. Relatywnie wysokie temperatury w wielu regionach wywołały gwałtowne naloty szkodników w rzepaku ozimym. Sprawdź nasz zbiorczy raport polowy z pięciu województw i dowiedz się, jak skutecznie zabezpieczyć rzepak przed uszkodzeniami.

Dlaczego jesienne naloty szkodników w rzepaku ozimym są tak groźne?

Wczesne fazy rozwojowe rzepaku ozimego (od BBCH 12 do BBCH 15) to moment, w którym młode, delikatne rośliny posiadające zaledwie kilka liści właściwych są najbardziej podatne na uszkodzenia. Szkodniki takie jak pchełka rzepakowa, śmietka kapuściana czy tantniś krzyżowiaczek potrafią w krótkim czasie ogołocić liścienie i zniszczyć stożki wzrostu. Aby ułatwić plantatorom ocenę sytuacji, nasi eksperci terenowi przeprowadzili szczegółowe lustracje w kluczowych rejonach uprawy w Polsce.

Województwo warmińsko-mazurskie: Presja wielu gatunków w powiecie giżyckim

Na północnym wschodzie Polski młode uprawy rzepaku ozimego znajdują się obecnie w fazie 3–5 liści (BBCH 13–15). Nasz doradca Andrzej Szymanowski podczas wizyty polowej zidentyfikował jednoczesne występowanie kilku groźnych gatunków. Na lustrowanych roślinach zaobserwowano obecność tantnisia krzyżowiaczka, mszyc, miniarki kapuścianki oraz śmietki kapuścianej. Taka wielogatunkowa presja wymaga od właścicieli plantacji wyjątkowej czujności.

W celu dokładnego określenia skali zagrożenia, oprócz tradycyjnych obserwacji wzrokowych, doradca zaleca prowadzenie odłowów przy pomocy żółtych naczyń oraz czerpaka entomologicznego. Po przekroczeniu progów szkodliwości konieczne jest wykonanie natychmiastowego zabiegu insektycydowego preparatem INAZUMA 130 WG w dawce 0,25–0,30 kg/ha, aby skutecznie zabezpieczyć plantację przed uszkodzeniami.

Województwo łódzkie: Pchełka rzepakowa atakuje w powiecie kutnowskim

W centralnej części kraju, w miejscowości Łanięta, rzepak ozimy osiągnął fazę 3–5 liści właściwych (BBCH 13–15). Podczas monitoringu pól doradca Radosław Zarychta zidentyfikował rośliny z widocznymi, poważnymi uszkodzeniami spowodowanymi intensywnym żerowaniem pchełki rzepakowej. Ekspert przypomina, że zabezpieczenie młodych siewek przed szkodnikami typowymi dla tego okresu – w tym pchełką, tantnisiem, śmietką, mszycami, mączlikami, gnatarzem rzepakowcem oraz rolnicami – to absolutny fundament jesiennej ochrony.

Radosław Zarychta rekomenduje systematyczne kontrolowanie upraw z użyciem żółtych naczyń chwytnych i czerpaka entomologicznego. W przypadku odnotowania przekroczenia progów ekonomicznej szkodliwości, jedynym skutecznym rozwiązaniem chroniącym rośliny przed dalszym niszczeniem tkanek jest oprysk insektycydem INAZUMA 130 WG w dawce 0,25–0,30 kg/ha.

Województwo świętokrzyskie: Uszkodzenia liści w powiecie opatowskim

Sygnały o konieczności natychmiastowej interwencji napływają również z powiatu opatowskiego. Na tamtejszych plantacjach rzepak znajduje się w fazie BBCH 12–14. Leszek Konior zaobserwował liczne uszkodzenia blaszek liściowych, będące bezpośrednim efektem żerowania pchełki rzepakowej. Oprócz aktywnego w tym momencie agrofaga, doradca wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo rychłego pojawienia się kolejnych zagrożeń. Spodziewane są m.in. naloty tantnisia krzyżowiaczka, mszyc, gnatarza rzepakowca oraz śmietki kapuścianej.

Aby zapobiec osłabieniu kondycji roślin przed wejściem w stan spoczynku zimowego, Leszek Konior zaleca zastosowanie sprawdzonego i stabilnego rozwiązania. Rekomendowanym zabiegiem interwencyjnym jest aplikacja preparatu INAZUMA 130 WG w dawce od 0,25 do 0,30 kg/ha, co pozwoli na jednoczesne zwalczenie szerokiego spektrum szkodników gryzących i ssących.

Województwo opolskie: Naloty pchełki rzepakowej w rejonie Gogolina

Z kolei w południowo-zachodniej Polsce, na plantacjach w okolicach Gogolina, rzepak ozimy w fazie 3–4 liści (BBCH 13–14) zmaga się z silną presją owadów dorosłych. Przeprowadzona lustracja polowa wykazała intensywny nalot oraz żerowanie pchełki rzepakowej. Młode rośliny na tym etapie mają małą powierzchnię asymilacyjną, przez co każde uszkodzenie liści osłabia ich potencjał wzrostowy.

Nasz specjalista Artur Kulikowski zaleca właścicielom plantacji w województwie opolskim stałą kontrolę stanu zdrowotnego upraw. W przypadku zaobserwowania chrząszczy na roślinach, ekspert rekomenduje natychmiastowe zastosowanie sprawdzonego i pewnego insektycydu INAZUMA 130 WG w dawce 0,3 kg/ha, która gwarantuje szybkie wyeliminowanie zagrożenia i długofalową ochronę siewek.

Województwo zachodniopomorskie: Kluczowa rola monitoringu w powiecie wałeckim

Raport zamykają doniesienia z powiatu wałeckiego, gdzie rzepak ozimy osiągnął fazę BBCH 13–14. Doradca Krzysztof Łukajewicz podkreśla, że jesienna obserwacja plantacji odgrywa kluczową rolę w ocenie kondycji roślin przed nadejściem zimowego okresu spoczynku. Głównym działaniem w ramach ochrony rzepaku jest w tym momencie monitoring upraw pod kątem obecności pchełki rzepakowej, tantnisia krzyżowiaczka, śmietki kapuścianej, mszyc oraz gnatarza rzepakowca.

Do wykrywania nalotów Krzysztof Łukajewicz zaleca wykorzystanie żółtych naczyń oraz czerpaków entomologicznych. Po przekroczeniu ustalonych progów szkodliwości konieczne jest niezwłoczne wykonanie zabiegu oprysku insektycydem INAZUMA 130 WG w dawce 0,25–0,30 kg/ha. Pozwoli to zminimalizować straty i uchroni młody rzepak przed trwałym uszkodzeniem stożków wzrostu.

Jesienne naloty szkodników w rzepaku ozimym – ochrona insektycydowa

Analiza doniesień prowadzi do jednego wniosku: pchełka rzepakowa oraz inne szkodniki jesienne stanowią obecnie realne i powszechne zagrożenie dla upraw rzepaku w całym kraju. W obliczu tak zróżnicowanej presji (jednoczesne występowanie szkodników gryzących liście oraz ssących, jak mszyce), rolnicy muszą sięgać po rozwiązania o wszechstronnym mechanizmie działania.

Najlepszą odpowiedzią na te wyzwania jest produkt INAZUMA 130 WG. Dzięki unikalnemu połączeniu dwóch substancji czynnych, insektycyd ten działa dwutorowo:

• Kontaktowo: błyskawicznie eliminuje chrząszcze pchełek i gąsienice tantnisia żerujące na liściach (efekt paraliżujący).
• Żołądkowo: wnika do soków rośliny i krąży w niej, zabezpieczając tkanki oraz nowo rozwijające się liście przed kolejnymi nalotami szkodników ssących i gryzących.

Co niezwykle istotne przy zmiennej, jesiennej aurze, INAZUMA 130 WG zachowuje wysoką skuteczność działania również w niższych temperaturach, dając plantatorom pełną elastyczność i pewność wykonanego zabiegu.